Posts tonen met het label rode kool. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rode kool. Alle posts tonen

maandag 9 september 2019

Konijn in tomatensaus met traditionele risotto met rode kool

Lieve vrienden!

Ook zo genoten van de meest recente klotezomer? Gelukkig staat de winter weer voor de deur,en na de winter komt de lente en na de lente gaat er –ondanks alle financieele tegenvallers- tòch weer een zomer aankomen. Hopelijk een betere als de afgelopen twee, drie want erg veel tweewielerplezier heb ik in ieder geval niet gehad; ik ben nl. een mooiweer rijder geworden.
De winter heeft zo zijn eigen ongemakken, niet alleen kunnen de wegen verradelijk glad zijn maar ook slinkt het aanbod groenten van de koude grond aanzienlijk.  Niet zo fijn voor ons want we willen wèl lekker door blijven eten maar ons natuurlijk niet verlagen tot aanschaf van peultjes en aardbeien uit Egypte, asperges uit Chili etc etc. 
Gelukkig zijn wij natuurlijk niet voor één gat te vangen en gaan we het doen met wat er nu op de kraam legt.

Voor intimi zal het geen geheim zijn dat ik een groot fan ben van de Italiaans keuken.  ‘t Is natuurlijk een beetje de vraag wàt de Italiaanse keuken precies is. Is dat pizza (Napols), risotto met sepia (Veneto), is dat polenta met ingewandvlees (Emilia Romagna), knödel met spinazie (Süd Tirol), wellicht gevulde deegkussentjes zoals agnalotti (Piemonte)? Zo kunnen we nog wel even doorgaan, de variatie is eindeloos, ‘t gaat ook niet om een specifiek recept maar meer –wat mij betreft- om de manier waarop het gerecht bereid wordt. Want zoals in het voorwoord van een van de recepten uit het voortreffelijke kookboekje van Lizzie Spendeer “De lekkerste pasta’s” staat: Een Italiaan zal die ingredienten gebruiken die op dat moment op die plek ter wereld voorhanden zijn. Dus waarom geen risotto met rode kool?

Ingredienten:

ui, rode kool, pancetta, italiaanse rijst die geschikt is voor risotti: Carnaroli of Riso Arborio, reken 75 gram per persoon, witte wijn, olijfolie en zwarte peper.
Voor de bouillon hebben we tevens nodig: bleekselderij, wortel en ui.

Aan de slag:
Eerst maken we de groentebouillon. We snijden een ui, stuk winterwortel en een stengel bleekselderij zo fijn mogelijk. Dat fruiten we in een normale pan in een royale scheut olijfolie totdat de groenten gaar zijn (na ongeveer 15 minuten). Daar gieten we 2 liter koud water bovenop en brengen dit langzaam aan de kook. Laat dit een uurtje rustig koken en voeg dan zoveel zout toe dat het niet meer laf smaakt.
Dan gaan we de risotto maken: In een lage pan met een dikke bodem fruiten we een zzeer fijngehakte uit samen met een handje vol dobbelsteentjes pancetta tot de ui begint te kleuren. Ondertussen snijden we de rode kool aan zeer dunne reepjes. Als de ui zover is doen we de rijst erbij. De rijst niet wassen! Gewoon droog erbij, blijven roeren en zodra er een nootachtige geur uit de pan begint op te stijgen dan kunnen we afblussen met een glaasje droge witte wijn. Al roerende laten we die inkoken en kunnen we ook alvast de rode kool in de pan doen. Als de wijn is ingekookt en de rijst aan de bodem van de pan begint te plakken gieten we zoveel kokende bouillon erbij dat alles onder staat. Even roeren tot de kook er weer overheen is en dan het deksel op de pan. Vuur laag houden en  om de 5 minuten even roeren en kijken of de ingredienten wel onder het vloeistof niveau staan: dat betekent dat je af en toe moet bijvullen. Na het roeren weer het deksel op de pan. 
Begin na ongeveer 20 minuten te proeven of de rijst beetgaar is. Dat is nl. de bedoeling!
Zodra dit een feit is dien dan direct op; schep de rijst op diepe borden en strooi er zwarte peper uit de molen overheen.

Bij dit gerecht kan je geraspte Parmesaanse kaas serveren maar dat hoeft natuurlijk niet!

Wijnsuggestie: Buzet uit de supermarkt. Buzet is het kleine broertje van Bordeaux wijnen, is lekker betaalbaar en heeft een prettige kruidige smaak omdat er ook Cabernet Franc druiven zijn meegefermenteerd.

Voor het kerstdinee heb ik ook nog wel een ideetje hoor:

Tam konijn in tomatensaus.

Tam konijn is lekker vlees dat je niet hoeft af te hangen en t.o.v. wild konijn hoef je niet bang te zijn dat je je gebit naar de klote helpt door nèt die ene hagelkorrel……

Zout de stukken konijn, rol ze door bloem en bak ze rondom bruin in olijfolie. Houdt het vlees even apart en bak dan kort een gehakte teen knoglook in die pan. Leg snel alle stukken konijn weer in de pan en kiep dan een blik gepelde tomaten erbij alsmede een glas witte wijn. Als je 1kg. konijn hebt volstaat een blik van 400g.
Voeg nog even wat rozemarijn en zwarte peper toe, sluit de pan en stoof dit op een laag pitje ongeveer 1 uur.

Eet niet alles op! De tweede kerstdag gaan we de overgeblen risotto koken in de rest van de groentebouillon om een lekker voedzaam soepje de maken. Daarna gaan we korte pasta koken, dat kieperen we bij de overgebleven tomatensaus en zitten we wéér prinsheerlijk te bikken.

Hier zou je prima een witte wijn kunnen drinken, een Sauvignon Blanc ofzo, liever geen Chardonnee uit de nieuwe wereld want die zijn zo zwaar (eigenlijk zowiezo niet te zuipen die shit), maar liefhebbers van rood kunnen natuurlijk ook een bel Pinot Noir inschenken.


Buon Appetito, Dirk Kampstra, kok.

Rode kool met kastanjes

Herfst 2015

Alhoewel ik vanochtend nog twee (!) steekmuggen heb moeten doden is 't toch ècht 9 november 2015 als ik dit stukje typ. Hartje herfst dus en daarom is 't tijd om 's een lekker herfstrecept neer te pennen.

Vorig jaar ben ik getrouwd (echt waar) en wel met een buitenlandse vrouw, eentje uit Zwitserland.
Een van de aantrekkelijke kanten van buitenlanders is is dat ze je horizon kunnen verbreden, ze komen thuis met de gekste ideeën, weten je altijd te verrassen met een onverwachte invalshoek en als ze boodschappen gedaan hebben komen ze altijd weer thuis met Nieuwe Dingen. Dingen zoals kastanjes. Tamme kastanjes. Dat zijn kastanjes die je kan eten. Heel gewoon in Zwitserland maar ook Portugal, Italië en wellicht ook Spanje. Niet dat die bomen hier niet groeien maar op 't menu staan (of stonden) ze hier nooit, althans, ze liggen niet bij de Appie dus is 't beslist iets ongewoons.
In Zwitserland worden ze gepoft en als snack langs de kant van de weg uit een puntzakje gegeten, een heerlijk licht zoetig hartig hapje dat bovendien goed vult; na een zakje van die dingen kan je geen boe  of ba meer zeggen haha!
Lijkt me prima als vervanger van aardappelen en dat hebben we vorige week uitgetest.

Rode kool met kastanjes.

De rode kool gaan we op z'n Zwitsers klaarmaken, we gaan 'm dünsten, stoven in z'n eigen vocht met uien en knoflook en gerookt spek. Eigenlijk lijkt 't wel wat op Cavolo Rosso uit Bolzano, is ook niet zo gek want dat komt uit een vergelijkbaar bergachtig gebied en bergmensen eten nou eenmaal op een specifieke manier... Veel spek, kaas, groenten die aarden in heftige omstandigheden, noem maar op. 

  • Snij een stuk gerookt spek aan kleine dobbelsteentjes en doe die in een kleine pan met dikke bodem waarvan je denk dat straks àlles erin past, ook de kool. Zet op niet te hoog vuur zodat de spek in zijn eigen vet zachtjes bakt
  • Plet een teen knoflook met de zijkant van je koksmes, snij 'm in stukken en fruit mee met de spek en zijn vet. Snij ondertussen een ui in kleine stukjes en fruit die mee.
  • Zet 't vuur laag en snij een rode kool door de helft, snij de stronk eruit en snij de halve kool zelf aan hele dunne reepjes. De andere helft leg je op een plat bord in de ijskast, die eet je volgende week op.
  • Roer af en toe de ui + knoflook om, als de ui wat glazig begint te zien kan de gesneden kool daar mooi bovenop. Snufje zout toevoegen en wat versgemalen peper. 1 ½ tot 2 uur zachtjes laten stoven met 't deksel op de pan. De kool moet goed gaar zijn! Zie erop toe dat er genoeg vocht in de pan blijft, zo nodig af & toe een scheutje water toevoegen.

Zo, nu gaan we in de weer met de kastanjes. Reken per persoon 8 kastanjes.
Kastanjes hebben een platte kant, kerf die in met een speciaal kastanjemes. Mocht je die niet hebben dan gaat dat ook met de punt van een scherp aardappelschilmesje. Maak de snede over de hele lengte van de kastanje.
Zet een plaatstalen koekepan op 't vuur, maak 'm heet en doe de kastanjes in de pan zònder een scheut olie of klont boter, gewoon zo droog. Sluit de pan met en spatdeksel, da's een deksel met gaatjes. Mocht je die niet hebben doe dan een deksel schuin op de pan zodat er nog wat luchtcirculatie is. Zet 't vuur niet te hoog en schud de kastanjes om de minuut om. 
Als de kastanjes beginnen open te barsten doe dan 't vuur lager en laat ze, nog steeds af en toe omschuddend gaar worden; na een minuut of 10 check je dat door er met een vork in te prikken.
Zijn ze gaar? Dan moeten ze gepeld worden. Een lastig maar wel gezellig klusje. Gooi de gepelde kastanjes in de pan met de rode kool. Sluit 't deksel en doe 't vuur uit.

Nu gaan we de wijn ontkurken. 'n Barbera lijkt me een goede keuze. Of anders een knappe Chianti of een Bourgogne, waarom niet? Zolang duurt ons aardse bestaan niet, laten we ervan genieten!

Schenk de glazen in, neem 'n ferme slok en proef. Schep de borden vol en geniet van deze pure smaken, dit is eten zoals eten bedoeld is.


Buon' appetito, Dirk Kampstra, kok.


dinsdag 10 november 2015

Rode kool met kastanjes


Herfst 2015

Alhoewel ik vanochtend nog twee (!) steekmuggen heb moeten doden is 't toch ècht 9 november 2015 als ik dit stukje typ. Hartje herfst dus en daarom is 't tijd om 's een lekker herfstrecept neer te pennen.

Vorig jaar ben ik getrouwd (echt waar) en wel met een buitenlandse vrouw, eentje uit Zwitserland.
Een van de aantrekkelijke kanten van buitenlanders is is dat ze je horizon kunnen verbreden, ze komen thuis met de gekste ideeën, weten je altijd te verrassen met een onverwachte invalshoek en als ze boodschappen gedaan hebben komen ze altijd weer thuis met Nieuwe Dingen. Dingen zoals kastanjes. Tamme kastanjes. Dat zijn kastanjes die je kan eten. Heel gewoon in Zwitserland maar ook Portugal, Italië en wellicht ook Spanje. Niet dat die bomen hier niet groeien maar op 't menu staan (of stonden) ze hier nooit, althans, ze liggen niet bij de Appie dus is 't beslist iets ongewoons.
In Zwitserland worden ze gepoft en als snack langs de kant van de weg uit een puntzakje gegeten, een heerlijk licht zoetig hartig hapje dat bovendien goed vult; na een zakje van die dingen kan je geen boe of ba meer zeggen haha!
Lijkt me prima als vervanger van aardappelen en dat hebben we vorige week uitgetest.

Rode kool met kastanjes.

De rode kool gaan we op z'n Zwitsers klaarmaken, we gaan 'm dünsten, stoven in z'n eigen vocht met uien en knoflook en gerookt spek. Eigenlijk lijkt 't wel wat op Cavolo Rosso uit Bolzano, is ook niet zo gek want dat komt uit een vergelijkbaar bergachtig gebied en bergmensen eten nou eenmaal op een specifieke manier... Veel spek, kaas, groenten die aarden in heftige omstandigheden, noem maar op.

  • Snij een stuk gerookt spek aan kleine dobbelsteentjes en doe die in een kleine pan met dikke bodem waarvan je denk dat straks àlles erin past, ook de kool. Zet op niet te hoog vuur zodat de spek in zijn eigen vet zachtjes bakt
  • Plet een teen knoflook met de zijkant van je koksmes, snij 'm in stukken en fruit mee met de spek en zijn vet. Snij ondertussen een ui in kleine stukjes en fruit die mee.
  • Zet 't vuur laag en snij een rode kool door de helft, snij de stronk eruit en snij de halve kool zelf aan hele dunne reepjes. De andere helft leg je op een plat bord in de ijskast, die eet je volgende week op.
  • Roer af en toe de ui + knoflook om, als de ui wat glazig begint te zien kan de gesneden kool daar mooi bovenop. Snufje zout toevoegen en wat versgemalen peper. 1 ½ tot 2 uur zachtjes laten stoven met 't deksel op de pan. De kool moet goed gaar zijn! Zie erop toe dat er genoeg vocht in de pan blijft, zo nodig af & toe een scheutje water toevoegen.

Zo, nu gaan we in de weer met de kastanjes. Reken per persoon 8 kastanjes.
Kastanjes hebben een platte kant, kerf die in met een speciaal kastanjemes. Mocht je die niet hebben dan gaat dat ook met de punt van een scherp aardappelschilmesje. Maak de snede over de hele lengte van de kastanje.
Zet een plaatstalen koekepan op 't vuur, maak 'm heet en doe de kastanjes in de pan zònder een scheut olie of klont boter, gewoon zo droog. Sluit de pan met en spatdeksel, da's een deksel met gaatjes. Mocht je die niet hebben doe dan een deksel schuin op de pan zodat er nog wat luchtcirculatie is. Zet 't vuur niet te hoog en schud de kastanjes om de minuut om.
Als de kastanjes beginnen open te barsten doe dan 't vuur lager en laat ze, nog steeds af en toe omschuddend gaar worden; na een minuut of 10 check je dat door er met een vork in te prikken.
Zijn ze gaar? Dan moeten ze gepeld worden. Een lastig maar wel gezellig klusje. Gooi de gepelde kastanjes in de pan met de rode kool. Sluit 't deksel en doe 't vuur uit.

Nu gaan we de wijn ontkurken. 'n Barbera lijkt me een goede keuze. Of anders een knappe Chianti of een Bourgogne, waarom niet? Zolang duurt ons aardse bestaan niet, laten we ervan genieten!

Schenk de glazen in, neem 'n ferme slok en proef. Schep de borden vol en geniet van deze pure smaken, dit is eten zoals eten bedoeld is.


Buon' appetito, Dirk Kampstra, kok.

donderdag 16 april 2015

'Weer 't komt ist donker!' Rooie kòòl



Rooie kòòl.

In Wesfriesland groeit vezelluf bàr veul kòòl en niet alliendeg witte kòòl voor de zuurkòòl en bloemkoòl maar ok rooie kòòl en leit ik deer nauweres 'n hil lekker receppie voor hewwe! 't Komt oigeluk uit Noord-Italië en deer hiet 't Cavolo Rosso al Salsicce

1) Doen 'n onsie zuurkòòlspek of Italliaanse pancetta (da's bukspek) an smalle repies met 'n skeut oloifolie in 'n ouwerwisse gietoizere pan. Doen 't vuur irst houg en as de spek begint te sisse doen den 't vuur leig.
2) Pel 'n uiën en snaai die in hille kloine stukkies, leg die op de spek. Pel nou 'n bèste toon knoflouk en slaan die plat. De platsloegen toon mag nou ok in de pan. Effies roere
3) Nou de rooie kòòl deur de halleft snaaie en de stronk deer uit snaaie. (ondertussen is de uiën mooi ant fruite) Leg de halft op 'n houten plank en snaai de kòòl zò foin mogeluk, skave ken ok as je 'n groenteskaaf hewwe. Doen de kòòl op de uiën, gietter 'n skeutje woinazoin in, zout en peper + 'n handje pruimedante d'r bovenop en doen den de deksel op de pan. Zettet vuur zò leig mogeluk, doen nei 'n kwartier 'n sudderplaatje onder de pan en leit de kòòl zaggies stouve.
Skep nei 'n hallef uur de kòòl effies om en koik of 't niet te droug wordt; aars effies 'n hussie water d'rbaai giette.
Leit dut minnestes 4 uur hil zaggies stouve en den is 't klaar ok!

Opdiene met zullevervluze roist en -as je dat lekker vunde- braadwoste. Gebakken aaiëre d'rbaai is ok skofteg