"Weer 't komt ist donker!" Praaisoep effies aars

'Weer 't komt ist donker!'

Noh gusteren hew ik toch wel zo'n lekker soeppie maakt, dat wul ik jollie niet onthouwe!'t Komt zo; ik lees altoid de recepte in de krant en dero stond 'n toidje trug 'n recept met as kop:  'Krachtige Overwinterprei, Italiaanse maaltijd-groentesoep' . Dat moin belangstellink was vezellef trokken want as eten met Italiaans van doen het ben ik niet meer te houwe. En om nàg 'n reden, recepte met praai lees ik altoid want ik ben altoid benuuwd wat of aare minse met praai doene; ik lust 't wel maar niet graag en 'tis zo gezond dat je moettenet wel af en toe ete en wie weet vund ik op die menier 'n menier om praai ok voor moin lekker klaar te make. Dat.
Nou hewwe we metien 'n probleem want de combinatie praai-Italie is nag geniesse zo logisch: 'n Vriendin vammoin die uit Salerno komt hattet tot d'r 35ste nag nooit eten, de eerste keer dat ze d'r tande d'r in zette was hiero in Nederland! Maar goed, geef 't 'n kans.
't Verveulende van 'n houp recepte is is dat ze ofteg veul ste veul ingrediënten gebruike en den ok naggeres in 'n vekeerde vollegorde. Wat ik doen as ik 'n recept leze den gaan ik eersterus neidenke voor ik tien en taar in de pan mieter.
Zo hew ik 't dein:

1. eersterus de bouillon make. Niet zoas in't recept stond (blokkies vezelluf) maar zelluf make deur 1 uiën, 5cm. wunterwortel en twaai bleikselderiestengels an kloine stukkies innen gof oloifolie an te fruiten. Omdat deuze soep wat pitteg moet worre hew ik d'r ok 'n platsloegen knoflouktòòn boi dein. Innet oorspronkeleke recept wordt 't groen van de praai weggooit: ZONDE!!! dat fruite we -net zo makkelek- ok mei. Dus alles anfruite en den 'n hallef uurtje zachies kouke leite in 3 pollepols water.
2. Nou loike d'r drie eetlepols rooie linze in te moetten. Rooie linze. Nou kom ik al voifentwunteg jaar in Italië en rooie linze hew ik deer nanooit op me bord had, ok niet in de winkel zien legge maar voorret, rooie linze dus. En de rest van de praai, 't wit an dunne rinkies snejen. Ok doene we d'r ien eerdeppol an kloine blokkies sneje in. Dat kouke naggeres 'n kwartier.
3. Nou doene we d'r 'n kloin blikkie tomatepuree in. Effies de kouk d'r overheen gaan leite en proeve of datter nag zout baai moet.
4. As de soep wat alste dik worren is den mag d'r wat water baai. Effies kouke leite en den opdiene.

Oppet bord kejje d'r nag wat oloifolie indoen, of zwarte peper of meskien zellefs wat geraspte Parremesaanse keis! Lekker hor

Woin wordt oigelek niet dronken boi soep maar as je je oigen niet bedwinge kenne zou ik d'r 'n lekkere witte woin naastzette, 'n gnappe Sovinjon Blank, die benne altoid lekker kruideg.

Krachtige overwinterprei, een Italomaaldijdsoep?

Een van de aardigste rubrieken in de krant is natuurlijk de kookrubriek. Volkskeuken heet ie in De Volkskrant, iedere dag bekijk ik 'm om inspiratie op te doen of gewoon voor de lol want de Volkskeuken wordt geschreven door mensen met een vaardige pen dus als 't recept je niet aanspreekt kan je altijd nog plezier beleven aan de inhoud.
Vrijdag 27 februari jl. werd mijn belangstelling gewekt door de titel 'Krachtige Overwinterprei, Italiaanse maaltijd-groentesoep' beetje flauw dat overwinterprei, 't is natuurlijk gewoon winterprei maar tegenwoordig vind iedereen 't reuzeleuk om dat soort woordgrapjes te maken. Ik zeg: Negeren die hap.
Prei is zo'n groente die je eigenlijk vaak zou moeten eten, goedkoop, altijd seizoensbeschikbaar dus altijd van de kouwe grond vers en gezond. Smakelijk ook àls je weet hoe je het klaar moet maken of wat je er mee kan doen. En daar wringt bij mij de schoen, ik heb me eigenlijk nooit echt in prei verdiept, vroeger thuis aten we 't of gekookt in water (niet lekker) of met ham & kaas uit de oven (wél lekker) maar bij de laatste variant gebruik je alleen 't witte gedeelte van de prei en ik vind 't juist altijd de kik om de hele plant smakelijk te bereiden en op te eten; ik heb er een hekel aan om eten al dan niet toebereid weg te gooien.
Het Volkskeuken gerecht liet in 't midden of je de groene stukken al dan niet diende te verwerken (ik heb 't idee van niet overigens...) maar bij twijfel mag je je eigen intuitie volgen toch? Dus gedaan!
Nog even goed naar de ingredienten lijst gekeken: rode linzen (hoera!), blikken tomaat, winterwortel, knoflook, suiker (?), gedroogde Italiaanse kruiden (ehhh, welke?), groentebouillonblokkies (daarover later) 2 flinke preien (gewassen, in halve ringen, dus tòch alleen 't wit), ajvar (?) en lekkere olijfolie.

Nou ja wat is dat nou? Ajvar. Nooit van gehoord. 't Blijkt een soort paprikapuree uit de Balkan te zijn. Nou, dat heb ik niet een twee drie staan maar ik had wel een rode paprika liggen. Lijkt me ook goed.
Groentebouillonblokkies. Nou, dàt zouden we toch niet meer gebruiken? Van die prefab smaakexplosie gekkigheid totaal onnodig want een groentebouillon maakt je zo makkelijk zelf en dat ben ik dan ook gaan doen.
Hier mijn versie van 't recept van de Volkskeuken:

• Ui fijnhakken, twee tenen knoflook platslaan, stengel bleekselderij zeer fijn snijden (ontdraden is echt niet nodig), 't groen van een grote prei aan fijne reepjes snijden alsmede de rode paprika en een fijngesneden winterwortel. Dit alles aanzetten in een royale scheut olijfolie. Vervolgens langzaam aan de kook brengen met 
• 600 ml water.
• Na een half uurtje zachtjes koken 150 gram rode linzen toevoegen + het wit van de prei aan dunne ringen. Afkruiden met peper en zout en nog 's een kwartiertje koken laten.
• Nu mag er een blik tomatenblokjes op sap bij. De reden dat ik de tomaten als laatste toevoeg is omdat ui en wortel heel moeilijk gaar worden in tomaten met sap en nu zijn die al gaar.
• Nog een kwartiertje zachtjes koken laten, af en toe controleren of de soep niet te dik wordt, zonodig water toevoegen. 
• De gedroogde Italiaanse kruiden heb ik niet gebruikt omdat ik niet weet welke ze bedoelen bovendien smaakt 't groen van een prei al behoorlijk kruidig dus ach... Suiker heb ik er ook niet ingegooid. Gekookt wit van prei en winterwortel is al zoet van zichzelf dus waarom dan ook nog 's de CSM ondersteunen? Zo gezond is dat goedje niet hoor!

Klaar! Smullen maar!

Of dit nou een Italiaanse maaltijdsoep is? Ik waag 't te betwijfelen. Prei wordt nauwelijks gegeten in Italie, rooie linzen ben ik in de 30 jaar dat ik daar al kom nog nooit tegengekomen. Laat staan ajvar...  

Maar: 't is een heel lekkere soep, kan niks anders zeggen. 

Overigens ik heb niks met maaltijdsoepen (je vreet je in no time helemaal klem en na een uur heb je weer honger....) dus heb ik 'm als voorgerecht geserveerd. Op tafel een lekker scheutje olijfolie erdoor gedaan. Super.